Er bereikte ons het droevig nieuws dat Dhr. Patrick Devogel donderdag 20 mei plotseling is overleden.
Patrick is net geen 54 geworden, was jarenlang ref, lid van CPS West -Vlaanderen en convocateur van West-Vlaanderen.
Het BBScores team biedt de beproefde familie haar blijken van medeleven aan.
De plechtige rouwdienst, zal plaatshebben in de kerk van
O.-L.-Vrouw Middelares te Ieper,
op donderdag 27 mei 2010 om 10 uur.
Net zoals vorige jaren werden de spelers geselecteerd op basis van de topscoretabellen te raadplegen op deze site: www.bbscores.net. Nogmaals; het is het enige criteria die wij kunnen gebruiken, alhoewel we wel ook wel rekening houden met de namen van het basketrapport van de Krant van West Vlaanderen.
1e Provinciale: Noord verslaat zuid met duidelijke cijfers: 100-74
2e Provinciale: Noord verslaat zuid met 69-61
3e Provinciale: Zuid – Noord 67-90
4e Provinciale: Zuid wint tegen Noord met 74-80
1e Provinciale – Dames: Noord verliest tegen zuid met 70-74
4e Provinciale: Jens Ugille (BBC Wervik B) wint (8/15) na drie verlengingen tegen Arthur Pauwels en Stijn Vermaut.
3e Provinciale: Thijs Denoulet (Olbak Bissegem B) wint (10/15).
1e Provinciale – Dames: Lisa Grymonprez (Basket Alumes Moorsele) wint (7/15) na één verlenging tegen Danielle Note.
2e Provinciale: Niels Noppe (BBC Poperinge) wint (11/15)
1e Provinciale: Niels Noppe (BBC Poperinge) wint ook hier het driepuntcontest.(10/15)
Evaluatie
Niets dan lachende gezichten afgelopen zaterdag in Sporthal ‘t Sok in Kachtem. Met ruim 500 toeschouwers gespreid over de hele dag waren de All Star Games een voltreffer. Langs deze weg willen we alle spelers, coaches, scheidsrechters, sponsors, de cheerleaders van Lifedanscenter en het publiek bedanken. Ook het bestuur van BBC Izegem willen we bedanken voor de vlotte samenwerking.
Opmerkingen of suggesties zijn altijd welkom.
Bedankt aan de organisatoren Benoit Verstraete, Mattias Pattyn en Davy Verhoyen.
Extra Info te vinden op:
en op Facebook waar ook tijdens de opeenvolgende matchen direct verslag werd uitgebracht
Woord van de voorzitter van VK Iebac dhr Bernard Bode
OM TROTS OP TE ZIJN
Na het laatste fluitsignaal van deze avond neemt Philip Maes definitief afscheid als actief basketspeler.
Etiketten kleef je niet op mensen maar op flessen, maar ik overdrijf hier geenszins als ik
stel dat we Philip als een Iebac-monument mogen gaan beschouwen.
Als jonge snaak sloot hij aan bij de Iebac-jeugd (zie verder getuigenis van een van zijn gewezen jeugdtrainers) waar hij alle Iebac-jeugdreeksen doorliep, en waar hij toen reeds furore maakte als aankomend baskettalent.
Het hoefde dan ook geen verwondering toen hij al op 16-jarige leeftijd aantrad voor de eerste ploeg van de Ieperse ‘zwart-witten’.
Ondertussen heeft Philip een carrière achter zich van 27 jaar spelend voor een eerste ploeg,
waarvan 20 jaar in de nationale basketreeksen.
Onlangs nog had hij het in de Iebac-kleedkamer tegen zijn teamgenoten, dat hij al in een eerste ploeg stond, lang voor dat zij geboren waren… Wie doet hem dit nog na?
In de méér dan 200 wedstrijden die hij voor VK Iebac speelde, scoorde Philip net geen 3.800 punten. Een fenomenaal gemiddelde van bijna 18 punten per match!
Ooit zette hij een reeks neer van zeven naeenvolgende wedstrijden voor VK Iebac waarin hij méér dan 35 punten per match liet optekenen… In datzelfde seizoen waren zijn topscores 52 en 57 punten, quasi NBA cijfers, wat hem in de pers de bijnaam TGV-Maes opleverde.
Philip was ook niet te beroerd om als jeugdtrainer jongeren de knepen van het basketvak bij te brengen : spelers als Wim en Klaas, en captain Karel van Iebac B, teren nu nog op wat zij van hem aangeleerd kregen. Bij zijn laatste terugkeer naar de Iebacfamilie was hij zelfs vereerd te kunnen spelen met gasten aan wie hij nog jeugdtraining had gegeven : Philip ten voeten uit!
Een moeilijk te evenaren carrière verdient dan ook een waardig uitwuiven.
Eerst had ik gedacht om aan alle ploegen waarvoor Philip ooit de kleuren verdedigde, te vragen
om vanavond een delegatie in clubuitrusting te sturen, maar dit bleek moeilijk realiseerbaar daar de meeste van zijn oud-teams vanavond nog in competitie moesten aantreden.
Daarom ook werd besloten om aan mensen van die diverse clubs, te vragen om getuigenis af te leggen over de periode waarin Philip voor hen tussen de lijnen kwam.
Relaas hiervan vind je verderop in deze speciale uitgave van ons clubblad ZWART-WIT.
Maar voor ik iedereen op het navolgend leesvoer los laat, wil ik dit toch nog kwijt :
Philip je mag terecht trots zijn op wat je in je basketcarrière hebt neergezet. Clichématig kun je stellen dat je een voorbeeld was voor de jeugd en dat wàs je in werkelijkheid ook. We kunnen alleen maar hopen dat er nog vele spelers van het genre Philip Maes uit de Iebacjeugd mogen voortkomen.
Beste Philip, tot slot nog dit : Danken doet deugd! DANKJEWEL ! DANKJEWEL !!!
Genegen,
Bernard BODE, voorzitter VK IEBAC IEPER.
Getuigenissen
Dirk TURCK (ontdekker van -, jeugdtrainer en oud-coach van VK IEBAC) :
Philip was eigenlijk, via zijn vader Jean, voorbestemd om voetballer te worden. Doordat ik een jaar samenspeelde met Jean, kon ik hem er toe overhalen om Philip eens naar de basketzaal te zenden.
Ik leerde hem zijn eerste basketpasjes en al vlug bleek dat Iebac met Philip „uitzonderlijk basketvlees? in de kuip had! Gezegend met een uitzonderlijk talent beschikte Philip al van in de jeugdreeksen over een echte winnaarmentaliteit. Het kwam op geen training meer of minder, en hij zou zijn carrière lang een echt trainingsbeest blijven. Hij werd een hele grote basketter : een voorbeeld voor velen!
Hij heeft het waargemaakt op alle niveau?s waarop hij speelde want hij kon zich als geen ander koppig vastbijten in het doel dat hij zich voorop stelde.
Ook blijft me bij dat hij als speler steeds 120% achter zijn coach stond; maar niet alle coaches die met hem werkten begrepen dat Philip een speler was die je wat „koorde? moest laten : dan was hij immers op zijn best en kwamen hij en zijn medespelers maximaal aan hun trekken.
Jammer dat er niet meer spelers van het kaliber van Philip, aan de Ieperse basketoppervlakte komen!
Freddy DEWULF (oud-voorzitter ATHLON IEPER) :
Philip was de beste Ieperse speler van de laatste decennia en de enige die het niveau van eerste nationale aankon. Bij ons paste hij geweldig op de vleugel en als Ieperling was het graag meegenomen dat hij na zijn Kortrijkse periode, voor Athlon koos. Hij hielp mee om de poort naar de hoogste nationale reeks weer open te beuken. Ikzelf herinner me Maes om zijn intrensieke snelheid en zijn formidabel driepuntshot dat bliksemsnel werd afgevuurd. Ook zijn uitkijk naar de fastbreak is me bijgebleven. Philip was bij ons als speler heel verdienstelijk en dat hij al eens vergat te verdedigen werd er dan ook maar bijgenomen. In eerste werd Philip daarop wat gebarreerd door buitenlanders, en koos na dat jaar opnieuw voor stadsgenoot Iebac.
Door omstandigheden kan ik er jammer genoeg zaterdagavond niet bij zijn, maar langs deze weg wil ik Philip het allerbeste toewensen voor zijn verdere toekomst.
Peter BENOOT (secretaris OOSTKAMPSE MERELS) :
Toeval of niet, maar in het voorbije weekend was de naam van Philip Maes menigmaal te horen in het feestgedruis, naar aanleiding van het behalen van de titel en het doorstoten van onze club naar de Liga. Het T-shirt dat – door de spelers die toen in 1999 de titel behaalden – is genaamtekend, werd zaterdag ll. als geluksbrenger bovengehaald. Philip was als speler één van de eersten die mee bouwde aan de gestage groei en opgang van onze club. Wij beleefden aan hem schitterende jaren.
Ikzelf, herinner me nog het begin van zijn Oostkampse jaren heel goed : bij de eerste uitwedstrijd op Strombeek hadden de Merels het heel moeilijk, maar met 2 onmogelijke driepunters in de slotminuut, zorgde Maes er voor dat we de match toch winnend afsloten. De daaropvolgende thuiswedstrijd moest gespeeld worden tegen torenhoog titelfavoriet Blankenberghe : Philip versloeg quasi in zijn eentje Berchmans en scoorde liefst 45 punten in die match…
Zo veroverde hij meteen en voor goed de harten van de Oostkampsupporters! En dit tot op vandaag!
Marc VAN KEMMEL (oud-voorzitter BBC POPERINGE) :
Filip Maes speelde twee seizoenen bij BBC Poperinge. De Hoppeploeg was in het seizoen 2002 – 2003 aktief in eerste landelijke en coach Johan Noppe kon Filip overtuigen om het in Poperinge te proberen. Filip was een echte scoremachine en hielp de ploeg mee aan enkele sportieve successen.
BBC Poperinge haalde dat seizoen de West-Vlaamse beker binnen (na winst tegen Zwevezele). Ook in zijn tweede seizoen Poperinge was Filip een basispion. Met zijn fysieke paraatheid en zijn echte strijdersmentaliteit hielp hij BBC op de basketkaart plaatsen. Poperinge speelde zijn tweede bekerfinale op rij, maar moest in Gistel zijn meerdere erkennen.
Op het einde van het seizoen zorgden financiële problemen ervoor dat BBC Poperinge vrijwillig naar derde provinciale degradeerde. Filip ging begrijpelijker wijze niet mee en koos voor een transfer.
De korte periode waarin Filip in Poperinge speelde was het hoogtepunt van de club. We behouden dan ook de beste herinneringen aan deze fantastische speler!
Rik ROBAEYS (voorzitter RAPID LANGEMARK) :
Rapid Langemark hengelde al enkele jaren naar de promotie naar 2e landelijke. Via via hoorden we dat Filip zich niet meer thuis voelde bij Melco Ieper.
Filip kon bij Rapid, na jaren, nog eens samen met z’n broer Pascal spelen en groenzwart was de enige club van de Westhoek die nog op z’n CV ontbrak en zo geschiedde mijn eerste transfer als kersverse voorzitter. Z’n eerste seizoen (2006-2007) bij ons was meteen een shot in de roos. Titel en promotie naar 2e landelijke + 1/2 finale in de Beker van WVL. Iedereen kent Filip als een shotter maar vlug werd duidelijk dat hij op alle vlakken een topper was. Spelinzicht, inzet (zowel op training als tijdens de wedstrijd) en vooral z’n “over m’n lijk”-mentaliteit waren wonderbaarlijk. In z’n 2e seizoen (2007-2008) bleef de ervaring van Filip zeer nuttig voor de ploeg en vooral voor onze youngsters. Hij dwong respect af op en naast het terrein. Toen “Maesje” ons meldde dat hij zou terugkeren naar z’n moederclub “Iebac” waren we spijtig maar hadden alle begrip. Filip in naam van het bestuur en ik durf zeggen: in naam van onze spelers en supporters bedankt voor de mooie jaren en nog veel succes in je verder leven.)
Francis DEVICK (bestuurder MELCO IEPER) :
In het seizoen 2004-2005 kwam Philip onze rangen versterken. Als ervaren rat in het basket wist hij samen met zijn team, die voor het eerst promoveerde naar 1ste provinciale, ons naar een mooie 3de plaats te loodsen, de ½ finale van de beker van West-Vlaanderen te spelen en de topschutter uit de reeks te worden. Ook dit seizoen verdedigde hij de kleuren van Melco tegen zijn oorspronkelijke ploeg Iebac op de benefietmatch voor de tsunami.
Een jaar later, seizoen 2005-2006 werd met ambitie gestart en het werd een “boerejaar” voor Philip, kampioen, winnaar van de beker van West-Vlaanderen en de trofee van speler van het jaar in 1ste provinciale. Philip het waren 2 mooie jaren. Alvast bedankt voor uw sportieve prestaties en het gezellig vertoeven na de match.
Nog veel plezier in je recreatieve basketcarrière en als arbiter. Francis namens Melco Ieper
Luc VANDEWALLE (ex-ploegmaat en nu trainer-coach van KORTRIJK) :
Ik heb Philip – toen ik nog zelf voor Iebac uitkwam – als jonge aankomende jeugdspeler gekend en toen al was duidelijk dat hij uit het goede baskethout gesneden was. Later hebben we zelfs nog een jaar in dezelfde ploeg gespeeld, tot ik de coaching van Kortrijk overnam.
Wat me uit die periode steeds als anekdote is bijgebleven was een wedstrijd op Sint Truiden. De Trudo-boys moésten winnen om hun behoud in 2de nationale te verzekeren, en ze dachten kort voor afsluiten zelfs voor dé verrassing van de speeldag te zullen zorgen door het te halen van de would-be kampioen uit Kortrijk. Dit was echter zonder ene Philip Maes gerekend die met driepunters in de slotfase en met 2 op 2 vrijworpen in de laatste minuut, toch de overwinning uit de ‘Brandt’ sleepte. Wij, de spelers van Kortrijk, moesten na de match ijlings de kleedkamer invluchten, waar we minutenlang bestookt werden door de zwaar ontgoochelde thuisaanhang…
Voor wat de carrière van Philip betreft, kan ik niet anders dan groot respect op te brengen. Zijn lange staat van verdienste wijst er op dat hij een basketliefhebber pursang was en is, en ik hou er dan ook aan hem langs deze weg te feliciteren en veel geluk toe te wensen bij zijn effectieve afscheid aan de competitiesport. Genegen, Luc.
Pascal MAES (broer van, en helft van THE GOLDEN MAESBROTHERS) :
Tussen Philip en mezelf is er een leeftijdsverschil van 18 maanden, maar we doorliepen samen de jeugdploegen van VK Iebac. Hoogtepunt in onze jeugdperiode was de weliswaar verloren finale van de Beker van West-Vlaanderen voor Juniors, tegen het geroutineerde Sunair Oostende.
Andere hoogtepunten : de 2 kampioenstitels met VK Iebac behaald, maar ook de twee jaren met Dirk Turck als coach, blijven ons bij (kampioen in vierde en het seizoen erop haalden we de 1/8ste finale in de Beker van België met uitschakeling van 1ste klasser Aarschot).
Ook met Rapid Langemark speelden we samen kampioen in 1ste provinciale.
Als speler zijn we nooit concurrenten geweest : ik was de playmaker en hij was meer een shotter, een vleugelspeler dus. Logisch dat we beiden onze vaste stek hadden in de ploeg en dat vergemakkelijkte het wel om voor mekaar, én voor de ploeg, ons kas af te draaien.
Als afsluiter wens ik hem een zeer mooie toekomst in zijn scheidsrechterscarrière.